ดักแด้ผีเสื้อ อาหารอันโอชะของคนสวน

♣ช่วงนี้อากาศบนสวนเริ่มคลายหนาว กำลังเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศเริ่มแห้งแล้ง ต้นหญ้าในสวนเริ่มแห้ง ชาวสวนส่วนใหญ่ก็เริ่มให้น้ำต้นลองกอง ทุเรียน เพื่อเพิ่มความชื้น

 เนินเขา สวนห้วยผึ้งจันทร์ผา

♣การเตรียมการรับไฟป่า ที่จะลุกลามเข้าสวนก็เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งของชาวสวน จะต้องทำแนวกันไฟ ในเขนพื้นที่ที่มีรอยต่อกับป่าบนเขา ที่สวนห้วยผึ้งจันทน์ผา ก็เช่นเดียวกัน วันนี้จ้างคนงานทำแนวกันไฟ ระยะทางก็หลายร้อยเมตร ค่าแรงคิดเป็นวัน ๆ ละ 500 บาท น้ำมันเครื่องตัดหญ้า และอาหารกลางวัน อาหารว่าง เจ้าของสวนต้องเตรียมไว้ คนงานเอาเครื่องตัดหญ้ามาอย่างเดียว

 ทางขึ้นสวน

♣ระหว่างหยุดพักเที่ยง เห็นคนงานเดินไปที่ต้นกระท้อน แล้วเก็บใบกระท้อนที่มีลักษณะห่อเป็นก้อนมา 4 – 5 อัน มาวางไว้ที่ศาลาก้อนเส้าเตาไฟ บอกว่าอย่าเอาของผมไปทิ้งนะ แล้วเขาก็ขึ้นไปบนเขาทำแนวกันไฟต่อ

 ต้นกระท้อน

♣ตกเย็นผมก็เริ่มย่างหมู แล้วก็จัดการเตรียมอาหารมื้อเย็น ประเภทล้อมวงสาโท ผมดื่มไม่ได้ก็ได้แต่นั่งเป็นเพื่อนคุย พอได้โอกาสผมก็ถามเรื่องก้อนใบกระท้อน คนงานเขาบอกว่าเป็นดักแด้หนอนผีเสื้อกระท้อน หรือหนอนผีเสื้อยักษ์

 ผีเสื้อยักษ์หรือผีเสื้อกระท้อน

♣ก็คุยกันต่อเรื่องดักแด้หนอนผีเสื้อ เขาบอกว่าจะเอาไปทอดกินเป็นอาหาร วิธีการปรุงก็คือต้องนำไปต้มในน้ำให้เกือบสุกก่อน แล้วจึงนำไปทอดในน้ำมัน เพราะถ้านำไปทอดเลยจะแตกน้ำมันจะกระจายแรงมาก พอทอดเสร็จจะได้ดักแด้ทอดที่ข้างในมีสีเหลืองคล้ายไข่แดงของไข่ไก่ (บอกตรง ๆ ว่าผมยังไม่กล้าลองทานคิดว่าโอกาสหน้าต้องลองทานให้ได้ ) เขาบอกว่าอร่อยกว่าหนอนด้วงมะพร้าว  ผมก็ยังไม่เคยทานด้วงมะพร้าวเหมือนกัน เลยแยกไม่ออก

 รังดักแด้ผีเสื้อใบกระท้อน

♣เอาละครับ โอกาสหน้าถ้าใครมีโอกาสขึ้นไปบนสวนห้วยผึ้งจันทน์ผา ฤดูนี้ก็ลองถามหากันนะครับ ผมจะทำให้รับประทาน วันนี้ก็ได้แต่นำภาพมาให้ชมก่อน ถ้ามีเวลาก็จะชิมละครับ...

 ดักแด้ผีเสื้อยักษ์

ขอขอบคุณข้อมูลภาพจาก

http://www.dnp.go.th/foremic/entomology/Web/Eminent/Eminent/Atlas_moth/Atlas_moth.html

หอม ที่ไม่หอม ในอำเภอลับแล

หอม ที่ไม่หอม ในอำเภอลับแล

♣ คำขวัญอำเภอลับแล “งามพระแท่นศิลาอาสน์ ถิ่นลางสาดรสดี เมืองพระศรีพนมมาศ แหล่งไม้กวาดตองกง ดงหอมแดงลือชื่อ งามระบือน้ำตกแม่พูล” คราวนี้จะขอพูดถึง หอมแดง เพราะว่าชาวลับแลที่ทำนานิยมปลูกกันมาก มีพื้นที่ปลูกมากในตำบลฝายหลวง,ศรีพนมมาศ,ชัยจุมพล, ไผ่ล้อม,ทุ่งยั้ง,ด่านแม่คำมัน

หอมแดง

♣หลังจากการเก็บเกี่ยวข้าวในนาเสร็จ ประมาณปลายเดือนพฤศจิกายน ชาวบ้านลับแลก็จะเริ่มปลูกหอมกันในช่วงเดือนปลายเดือนธันวาคม โดยเริ่มเตรียมพื้นที่นา และเตรียมฟางสำหรับปกร่อง พร้อมทั้งเตรียมปุ๋ยมูลสัตว์ นิยมใช้ขี้ไก่แกลบ

เตรียมพื้นที่

ฟาง และขี้ไก่แกลบ

♣จากนั้นก็จะทำเป็นร่องในผืนนา พร้อมทั้งพรวนดินในร่องให้ละเอียด เพื่อที่จะได้นำเชื้อหอมมาจิ้มในร่อง แล้วสูบน้ำใส่ในร่องแต่ละร่องให้ทั่ว

เตรียมชักร่องในนาข้าว

พรวนดินในร่อง

♣เมื่อหอมแดงแตกหน่อแล้ว ก็ให้น้ำเป็นระยะ ๆ โดยใช้เครื่องสูบ ๆ น้ำพ่นเป็นละอองฝอย แล้วแต่บางสวนจะให้หัวพ่นชนิดใด

รดน้ำแบบหัวพ่นแถวเดียว

รดน้ำแบบหัวพ่นหลายแถว

♣เมื่อหอมโตเต็มที่ ถ้าราคาหอมต้นราคาดี ก็จะเก็บเกี่ยวส่งตลาดในช่วงนี้ แต่ถ้าราคาหอมต้นไม่ดี ก็จะปล่อยให้เป็นหอมแก่จัดจนลงหัว ที่เรียกว่า หัวหอม หรือ หอมแดง นั่นเอง

เต็มทุ่งนา

มองสุดลูกหูลูกตา

เริ่มโตเต็มที่

ขายเป็นต้นหอม

ขายเป็นหัวหอมแดง

สวนห้วยผึ้งจันทน์ผา มอบผ้าห่มคลายหนาวให้ผู้สูงอายุและผู้พิการ

♣ปี 2555 เป็นปีที่ผมมีเวลาทำสวนเต็ม ๆ ทั้งปี เพราะเกษียณอายุราชการ ทำให้มีโอกาสพบปะกับชาวบ้านในหมู่บ้านใกล้ ๆ สวน เห็นสภาพบ้านของชาวบ้าน เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้าน ไม่น่าเชื่อ บ้านห้วยผึ้ง หมู่ 11  ตำบลฝายหลวง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ใกล้อำเภอเพียง 5 กม. อยู่ใกล้ตัวจังหวัดเท่ากันเพียง 5  กม.เช่นกัน แต่บ้านห้วยผึ้งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้านทุ่งเอี้ยง หมู่ที่ 11  จะเป็นหมู่บ้านชนบทใกล้เมืองขนาดนี้

  สวนห้วยผึ้งจันทน์ผา มอบผ้าห่มคลายหนาวให้ผู้สูงอายุและผู้พิการ

♣บ้านห้วยผึ้ง มีธรรมะสถานอยู่วัดหนึ่ง ชื่อวัดโพธิบัลลังก์ ชาวบ้านเรียกว่าวัดห้วยผึ้งโพธิบัลลังก์ มีพระสงฆ์จำพรรษาเพียงไม่กี่รูป มีพระอาจารย์เป็นที่เคารพของลูกศิษย์มากหลายอีกองค์หนึ่ง

 ลูกหลานมาส่งที่บนสวน                                   ผู้สูงอายุพบปะพูดคุย

♣มีหลังคาเรือนที่ยังไม่พอแยกเป็นหมู่บ้านได้ เวลามีการช่วยเหลือจากทางราชการ ก็จะต้องเป็นส่วนหนึ่งของหมู่ 11 ซึ่งจะต้องรวมกับบ้านทุ่งเอี้ยงด้วย บ้านทุ่งเอี้ยงมีจำนวนหลังคาเรือนที่มากกว่าทำให้การช่วยเหลือตกไปถึงชาวบ้านห้วยผึ้งน้อยมาก

 

    รับมอบผ้าห่มกันหนาว                                           คุณลุงผู้เป็นเจ้าของที่ดินคนแรก

 คุณยายรับมอบ และทานอาหารว่าง

 

                                          คุณยายมาถึงบนสวนเป็นคนแรก                                คุณลุงเพิ่ง 60 ก็มา

 

คุณตาบ้านอยู่ข้างล่างสวน                                     คุณแม่น้องผู้พิการ

 ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านรับมอบคนที่มารับไม่ได้

 ♣ผมเห็นสภาพของชาวบ้าน โดยเฉพาะผู้สูงอายุ และผู้พิการ เมื่อถึงฤดูหนาว อากาศเย็นเพราะอยู่ในหุบเขาทำให้อากาศค่อนข้างหนาว ชาวบ้านส่วนใหญ่มีอาชีพรับจ้าง ผู้สูงอายุและเด็กได้รับความเดือนร้อนมาก ผมและครอบครัว จึงขอให้ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านสำรวจผู้สูงอายุ และผู้พิการว่ามีจำนวนเท่าใด เพื่อที่จะหาผ้าห่มคลายหนาวมามอบให้ และในวันที่ 28 ธันวาคม 2555 ผมและครอบครัวก็ได้จัดมอบผ้าห่มกันหนาวเป็นของขวัญปีใหม่ให้แก่ผู้สูงอายุ และผู้พิการ และเลี้ยงอาหารว่าง เป็นขนมปัง และโอวันติล และมีของชำร่วยแจกผู้ที่พาผู้สูงอายุมาที่สวนห้วยผึ้งจันทน์ผา ซึ่งก็เป็นที่พออกพอใจของผู้สูงอายุและแขกผู้มีเกียรติที่ไปร่วมงาน โดยเฉพาะเด็ก ๆ ที่ไปร่วมงาน

 

 สุขใจ สบายใจ เมื่อเห็นผู้สูงอายุมีความสุข