เรื่องนี้...HOT จริงๆ

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ขึ้นดอย แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ขึ้นดอย แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2556

สิ้นฝนต้อนรับคน กทม.เยี่ยมสวนห้วยผึ้งจันทร์ผา



พอถึงวันออกพรรษา เป็นสัญญาณว่าฤดูฝนกำลังจากไป ชาวสวนผลไม้ลับแลที่เก็บผลหมดแล้วก็เริ่มแผ้วถาง และเริ่มบำรุงต้นทุเรียน ลองกอง ส่วนสวนที่ยังตัดผลไม่หมดก็ยังคงตัดออกสู่ตลาดต่อไป สำหรับสวนห้วยผึ้งจันทน์ผา พอตัดหญ้าเสร็จก็มีโอกาสต้อนรับญาติพี่น้องจาก กทม. และสระบุรี

หมดฝน ต้นไม้เขียวชอุ่ม
คณะของญาติเดินทางถึงบ้านหัวดง ลับแล พักที่บ้าน รับประทานอาหารเย็น อาหารต้อนรับวันนี้ก็มียำปลาดุกฟูสูตรเด็จของผมเอง (ปลาดุกจับมาจากสวน 2 ตัว ๆ ละเกือบกิโล) และมีตุ๋นกระดูกหมูซี่โครงอ่อน ลาบหมู ส่วนออเดิฟสำหรับคอสุราก็เป็นปูอัดจิ้มวาซาบิ  รับประทานเสร็จแล้ว เด็ก ๆ และแม่บ้านก็แยกย้ายกันเข้าห้องพักผ่อน ส่วนพ่อบ้านก็เป็นธรรมดาของชาวคอเพลง ต้องร้องเพลงกันก่อน ประกอบแสง สี เสียง ตามประสาคนคอเดียวกัน จนดึกพอสมควรจึงแยกย้ายเข้านอน

                               ก่อนขึ้นบนสวนถ่ายรูปเพื่อบอกว่าพร้อม
มื้อเช้าทุกคนตื่นเช้ากันเป็นพิเศษ เพราะมีโปรแกรมขึ้นไปเที่ยวสวน สำหรับอาหารเช้าประกอบด้วยข้าวผัดมันกุ้ง ต้มจืดเต้าหู้ ไข่กระทะ (ชา กาแฟ ตามชอบ ชงเอง มีทั้งสำเร็จรูป และกาแฟดำ) เมื่อรับประทานกันอิ่มแล้วก็ขึ้นรถปิคอัพ มุ่งสู่สวนห้วยผึ้งจันทร์ผา
                   ถ่ายรูปกันเป็นระยะ ๆ เพื่อบอกว่าขึ้นแค่นี้ยังไม่เหนื่อย
ถึงสวนเตรียมตัว เด็ก ๆ ที่สวมรองเท้าแตะ เปลี่ยนเป็นบู๊ตชาวสวน ถ่ายรูปก่อนขึ้น เพื่อเป็นสัญญาว่าฉันจะไปให้ถึงชั้นบนสุดของสวน แล้วจะได้นำมาเปรียบเทียบกับตอนลงมา ว่ายังหล่อ ยังสวนเหมือนเดิมหรือเปล่า
 
เกือบสูงสุดแล้วถึงจะขึ้นช้าหน่อยก็ยังถึง
 (ปล่อยให้คนแก่ขึ้นไปนั่งรอก่อน)

 
เมื่อถึงจุดสูงสุดก็มองเห็นบ้านข้างล่าง ซึ่งมีอีกหลายคนไม่ยอมเดินขึ้น
ออกเริ่มเดินขึ้นสวนไปทางทิศเหนือ แล้วเดินตามทางมาสู่เนินกลางสวน แล้วเดินต่อไปยังทิศใต้ เพื่อเดินตามทางลง ทุกคนก็เหนื่อยพอสมควร เรียกว่าคุ้มกับอยากไปเที่ยวสวนกันเลยทีเดียว คนที่ไม่ขึ้นก็นั่งฟังเพลง รับประทานผลไม้ นอนรอบนเปลยวณ เมื่อลงมาถึงก็รับประทานส้มโอ กล้วยสุก น้ำชาสมุนไพร บางทานก็ลองยาดองแกล้มส้มโอกับตะลิงปลิง จนเวลาพอสมควรเดินทางกลับ เตรียมตัวเดินทางไปพักผ่อนที่จังหวัดน่านต่อไป 
ขณะเดินลง ท่าทางไม่เหนื่อยเลย
 
คนที่เคยขึ้นไปแล้วก็รออยู่ข้างล่าง